Blog Ewy

Nieuświadomione wartości są przyczynami konfliktów

admin — Mon, 14 May 2012 09:24:55 +0000

Pamiętajcie o tym, powiedziała Beata Gawryszewska do swoich studentów gospodarki przestrzennej SGGW (UWAGA: fakultet kształtowania krajobrazu z udziałem społeczności lokalnych!) Dzisiaj wiem, jak wielką miała rację. Studentom pokazaliśmy nasz problem – budynek Strażnicy, który niedawno wygrał plebiscyt Dziennika Zachodniego na najbrzydszy budynek w powiecie. Miastu nie udało się zdobyć środków unijnych na piękną koncepcję KWK Promes, więc na nowo rozgorzała dyskusja, czy nie lepiej budynek wyburzyć, bo zasłania historyczne Wzgórze i źle się kojarzy.
Tymczasem gości zachwyciła modernistyczna autentyczna architektura, niezwykła historia, potencjał artystyczny i turystyczne walory budynku położonego nad samą rzeką, w sąsiedztwie rezerwatu bluszczów i ścieżki rowerowej. Pytani o Strażnicę mieszkańcy, mimo że w większości nieświadomi tego, co się tam dzieje, również nie skłaniali się do burzenia. A szczerze mówiąc, po prostu baliśmy się ich pytać…
Jest nadzieja, że jak weźmiemy się do wspólnej roboty ze stowarzyszeniami, artystami i projektantami, którzy w Strażnicy znaleźli swoje miejsce, to w krótkim czasie brzydal sprawi wszystkim niespodziankę!

Marzyć. Szukać inspiracji. I … myśleć!

admin — Wed, 09 May 2012 07:49:46 +0000

Shan Preddy, ceniona w całej Europie konsultantka doradzała projektantom i właścicielom firm Śląskiego Klastra Dizajnu. Nie polecała marzycielstwa, ale świadomy rozwój oparty na odwadze marzeń, wizji oraz strategii. Przypominam sobie, że kilka lat marzyliśmy z Michałem Stefanowskim o zaproszeniu Shan do Polski. Pomogła (jak zawsze) Weronika Rochacka, do unijnych środków na rozwój Klastra swoje fundusze dodała ASP w Warszawie. Dzisiaj Shan doradza projektantom związanym z warszawską Akademią, a ja od rana rozmyślam nad mottem z jej najnowszej książki “How to Run a Successful Design Business”: Musicie mieć marzenia. Jeśli nie macie marzeń, to jak mogą się spełnić?

Warsztaty były również praktycznym kursem marketingu w wymagającej branży, jakim jest dizajn. Żeby sprzedawać, trzeba … myśleć, czytać (umowy) i liczyć, bo jak mawiają Anglicy: “Income is vanity. Profit is sanity. Cash flow is reality”. To prawda, w końcu niejedna w Polsce firma upadła z powodu braku płynności finansowej. Czterogodzinne spotkanie zmusza do szukania odpowiedzi na zasadnicze pytania, o których zapominamy w codziennej bieganinie. Kim jesteśmy? Co jest dla nas ważne? Jak nas widzą klienci a jak sami chcemy być postrzegani? Shan Preddy pozostawiła nam 6 (!) zadań domowych. Bo aby osiągnąć sukces, jak mawiał Rockefeller, trzeba wcześnie wstawać, późno chodzić spać i … znaleźć ropę. To ostatnie nam nie grozi (chyba że gaz łupkowy), benzyna prawie po 6 złotych. Pozostaje pracować i czytać książki Shan.

Specjalna promocja dla polskich czytelników pozwala kupić dwie książki “How to Run A Successful Design Business” oraz ”How to Market Design Consultancy Services” w cenie jednej. Wystarczy wejść na stronę: http://www.gowerpublishing.com/isbn/9781409421481, a po zarejestrowaniu się podać zniżkowy kod: G11FAV35.

Godność flagi

admin — Fri, 04 May 2012 07:44:28 +0000

2 maja – dzień flagi RP. Prezydent namawia do noszenia biało czerwonych kotylionów, w całej Polsce partyjny aktyw rozdaje papierowe chorągiewki. Przypominam sobie zimową wizytę w Zameczku Prezydenckim w Wiśle. W saloniku, na ścianie przy framudze drzwi wisiała szmatka. Wytrawne oczy mojej córki wypatrzyły żakard z lat 20. z godłem Polski. Był przybity takerem do ściany, jak byle g… Ocalałe z katastrofy smoleńskiej flagi rządowego samolotu uszyto z poliestru, byle jak, białą stebnówką po czerwonej tkaninie. Trafią pewnie do skarbców narodowych relikwii. Będą naszym świadectwem.

Design Austria w małym Wiedniu

admin — Wed, 02 May 2012 08:44:40 +0000

Mało kto, poza samymi Cieszyniakami, wie, że Cieszyn nazywany jest małym Wiedniem. Fakt, większość pięknych XIX wiecznych budynków użyteczności publicznych zostało zaprojektowanych przez austriackich projektantów. W Cieszynie czas lubi się zatrzymywać. Dla nas Austria to zabytkowy Wiedeń, koncert noworoczny (mamy!), jarmark bożonarodzeniowy (mamy!), no i oczywiście cesarz Franciszek Józef (był w Cieszynie 4 razy i wciąż przyjeżdża).
A przecież Austria to nowoczesny kraj, w którym zaawansowany technologicznie przemysł może rozwijać się w zgodzie z bogactwem przyrody. Seweryn Filek, dyrektor Design Austria, na otwarciu wskazuje na dwa najciekawsze produkty: krzesła z materiału wykorzystującego odpady z motoryzacyjnego przemysłu (Intier Automotive Eybl GmbH, www.flaxx.at; projektant: Martin Motsböck, www.martin-mostboeck.com)i kurtki, które grzeją i …chłodzą (Hybrid Jacket, www.ziegler-textil.de). Nam się podoba minimalistyczna Drawing lamp zaprojektowana przez Thomasa Feichtnera (www.thomasfeichtner.com).

Dla mnie wystawa ma drugie dno. Otworzona kilka dni po spotkaniu jury Śląskiej Rzeczy pokazuje zdumiewająco podobny potencjał Śląska i Austrii. Przemysł motoryzacyjny, meblarski, sportowy i medyczny, do tego architektura, współczesne rzemiosło i znakomite projektowanie książek Trudno powstrzymać się od porównań. Grafika, rzemiosło stoi na podobnym, wysokim poziomie, ale dystans w jakości przemysłowej produkcji jest mocno odczuwalny. Austriacki profesjonalizm to świadomość, że jakość (i dizajn) popłaca. Na naszym podwórku niestety wciąż panuje nieuświadomiona niekompetencja, czyli praktyka Zosi Samosi. Nie tędy droga na rynek…
Wystawa to nie tylko obiekty i produkty. To również eksperymentalne koncepcje, filmy i mnóstwo ciekawych książek. Trzeba przyjechać, najlepiej jak najszybciej, dopóki pogoda i „Kino na granicy”

Gościnnie: Kasia Pełka

admin — Thu, 26 Apr 2012 14:10:07 +0000

FABRICA to centrum badawcze komunikowania grupy Benetton i choć mogłoby się wydawać, że jest to kolejny piarowski projekt, nic bardziej mylnego. Instytucja ta funkcjonuje na pograniczu działalności komercyjnego studia i instytutu badawczego. Stypendyści centrum mają okazję do eksperymentów oraz do prowadzenia projektów, które są podejmowane przez zespół FABRICI. Na roczną rezydencję są zapraszani młodzi projektanci, dziennikarze i artyści z całego świata. W FABRICE mogą realizować prace zarówno z obszaru projektowania produktu, projektowania graficznego czy też multimediów. W siedzibie centrum działa także magazyn COLORS. Każdemu z działów przewodniczy doświadczony specjalista. Projektowaniem produktu zajmuje się obecnie projektant Sam Baron. Jego poprzednikiem był Jamie Hayon. Pierwszym dyrektorem artystycznym centrum został Olivero Toscani, którego kontrowersyjne zdjęcia realizowane dla Benettona zapisały się złotymi zgłoskami w historii fotografii. Siedziba FABRICI mieści się w Treviso, we Włoszech. Budynek został zaprojektowany przez światowej sławy architekta Tadao Ando.

W tym roku, podczas Milan Design Week, FABRICA prezentowała aż cztery wystawy. Pierwszą z nich była przygotowana w kooperacji z Włoskim Klastrem Krzeseł (Italian Chair District) wystawa dwunastu siedzisk. Projekt był okazją dla producentów do nawiązania współpracy z projektantami oraz do kooperacji między sobą. Wystawę można było oglądać w budynku Muzeum Leonarda da Vinci, w strefie designu MOST. Dwiema wystawami pokazywanymi w Trienalle były OBJET PRÉFÉRÉ oraz OBJET COLORÉ. Pierwsza z nich prezentuje projekty mebli inspirowanymi ulubionymi przedmiotami pracowników centrum kulturalnego Grand Hornu w Boussu, w Belgii. Każdy z nich – zarówno dyrektorzy, kuratorzy czy sprzątaczki – musieli wybrać jeden obiekt. Wystawa, która robiła jednak największe wrażenie to projekt Villa Necchi. Zespół FABRICI przygotował przedmioty inspirowane wnętrzami Villi z lat 30 XX wieku, należącej do rodziny Necchi Campiglio. Projekt pokazuje relację między przeszłością, teraźniejszością i przyszłością. W każdym z pomieszczeń znalazł się jeden przedmiot zaprojektowany przez młodych projektantów. Do współpracy zaproszono takie firmy jak Alessi, Moroso, Moleskine czy Zanotta.

http://www.fabricafeatures.com/

http://fabrica.it/

Mediolan, dzień czwarty i ostatni. 13 NAJ…

admin — Mon, 23 Apr 2012 07:46:54 +0000

Wyjeżdżamy, do Cieszyna droga długa, więc mamy świetną okazję do dyskusji o wrażeniach, zachwytach i zawodach. Zaglądamy do zdjęć, notatek, katalogów i tak na gorąco powstaje ranking 10 NAJ. Może się przydać, kilka wystaw można będzie jeszcze zobaczyć, w Mediolanie, gdzieś w świecie, w Cieszynie?
Nr 1 Fantastyczna FABRICA i najpiękniejsza Villa Necchi (otwarte do 6 maja, warto wsiąść w samolot i spędzić długi weekend w Mediolanie!)
Nr 2 Najciekawsza opowieść: „Another terra. Home Away from Home” (inresidence.it)
Nr 3 Najlepszy przewodnik po współczesnym designie: belgijska wystawa „PERSPECTIVES”
Nr 4 Idee warte realizacji: dyplomy Design Academy Eindhoven (jest jak piszą: “that have a firm connection with life and a desire to make sens of it”)
Nr 5 Najciekawsza prezentacja współczesnego rzemiosła – jak zawsze Duńczycy
Nr 6 Największe pozytywne zaskoczenie: czeska firma LASVIT, w Mediolanie razem z Rossem Lovegrovem i Nendo
Nr 7 Najlepsza wystawa przekrojowa: TDM 5: Grafica Italiana (w Triennale obecna do 24 lutego 2013 roku!)
Nr 8 Najciekawszy kontener: NANO SUPERMARKET (nanosupermarket.org)
Nr 9 Najlepsza polska wystawa „Polish design. Design from Wielkopolska”
Nr 10 Najsmaczniejsza pizza na wsi po drodze do Como (razem z lodami Icedream na Via Vigevano 15)

Patrzę, co jeszcze pozostało w notatkach. Nie ma szans, nie zmieszczę się w dziesięciu!
Nr 11 Najciekawsze wydawnictwo: Artek, Manifest nr 1 (od jutro w Zamkowej czytelni wraz z innymi materiałami)
Nr 12 Przedmiot pożądania: kryształowe żarówki studia Lee Broom
nr 13 Największa nieprawda: I even piss like a designer (anonim)

Mediolan, dzień trzeci. Nogi bolą

admin — Sat, 21 Apr 2012 09:31:35 +0000

Wszędzie szukam miejsc do siedzenia… mądrzy kuratorzy zadbali o takie eksponaty. Mądre muzea dbałość o komfort zwiedzających mają we krwi. Jak Trienale, które siedzącym na twardych i zimnych marmurowych schodach proponuje miękkie poduszki pod pupy. Kłopotliwą we wszystkich galeriach gaśnicę zmienili w charakterystyczną i wygodną… ławeczkę. Na Salone Satellite w rankingu popularności wygrywają ogromne miękkie sofy z rękami – wałkami, które dzielą siedzisko na mniejsze „gniazdka”. Podobny pomysł, ale znacznie lepszą realizację widzę (oglądam i odpoczywam!) na belgijskiej wystawie Perspecives. To legowisko Julii Vandenbroucke (51n4e.com). Sama wystawa warta odwiedzenia, a najlepiej ściągnięcia do Polski, bo mało kto tak zajmująco opowiada o współczesnym dizajnie, jak jej kuratorka Giovanna Massoni. Warto pamiętać, że innowacyjne siedziska wygrały Wielkopolsce niezłego gratisa w postaci darmowej przestrzeni wystawowej na Superstudio Piu dla City Alphabet (nowy produkt debiutującej w designie firmy Astrobal). Zmęczeni odwiedzający nawet nie wiedzą, że siedzą na słowie DESIGN.
Jaki z tej opowieści wysnuć morał? Opłaca się pamiętać o użytkowniku i w przyszłym roku z wystawą Śląskiego Klastra Dizajnu zabrać do Mediolanu klopsztangi. Posiedzisz, pohuśtasz się, dzieciństwo powspominasz i na dizajn ze Śląska łaskawym okiem popatrzysz.

Mediolan, dzień drugi. Stay hungry, stay foolish

admin — Fri, 20 Apr 2012 08:05:29 +0000

Przesłanie Steve’a Jobsa towarzyszy wystawom Salone Satellite. Energetyczne miejsce młodych projektantów z Azji, obu Ameryk i Europy – w takiej kolejności. Wszystko jakby porządniejsze w roku jubileuszowym – minęło już 15 lat – ale też nic nie straciło na świeżości. Kilkumetrowy box zmusza do oszczędności, minimalizmu uczą Japończycy (studio Design Soil, rewelacja!), partycypacji Belgowie (więcej o ich unikalnych narzędziach: addictlab.com), researchu Brytyjczycy (biovoltanika z Cambridge), radości życia i rzemiosła Czilijczycy (brawo dla urody i prostoty wystawy Passion Vision). Dla mnie jednak najważniejsza jest Franceska Lanzaveccchia. To jej niezwykłe gorsety ortopedyczne pokazaliśmy na Babskim Dizajnie. Pierwszym mediolańskim tropem był tajemniczy złoty kilt z wystawy „Another Terra. Home away from home” z Ventury. Na Satelicie pokazała coś zupełnie innego: projekt „No Country for Old Men” stworzyła z myślą o babci, ale z mebelków – chodzików korzystała jej mama i…ona sama, kiedy złamała nogę. Dyskutujemy więc o Design for All Italia, o Cieszynie i wspólnych znajomych, bo dobrze znają się z Brigitte Coremans, obie kończyły Eindhoven. Razem z Wai tłumaczą ideę złotego kiltu, który przechowuje pamięć. Bo co zabrać na inną planetę (Another Terra…), jak nie wspomnienia ludzi, przedmiotów i emocji, i to zakodowane w ultralekkim, ale utrzymującym ciepło pledzie? Zobaczcie jej stronę lanzavecchia-wai.com, KONIECZNIE!

Mediolan, dzień pierwszy. Power of making

admin — Thu, 19 Apr 2012 08:56:10 +0000

Kiedy Zuza Skalska kilka lat temu zapowiedziała wielki powrót rzemiosła, wierzyliśmy jej, (bo jak nie wierzyć Zuzie?!), ale chyba nie umieliśmy sobie tego wyobrazić… Dziś na Ventura Lambrate prawdziwa eksplozja! Pierwszy krok (przypadkowy?) prowadził do „Public House” Lee Brooma. Owszem, lubię Balantine’s, które wsparło budowę tego „prawdziwie brytyjskiego pubu”, ale moje serce zdobyły kryształowe żarówki i kandelabry z karafek. Gości wystawy wita równie historyczny Thonet nr 19, podświetlony – design zobowiązuje – niebieskim neonem. Jaka szkoda, że mistrz Słowik z Cieszyna zarzucił kilka lat temu szlifowanie kryształów, bo przestało się opłacać. I tak wędrujemy, podziwiając haftowane plakaty na folii, usztrykowane kokony hamaków, ręcznie wyplatane stalowe (!) taborety, intarsjowe stoliki, ziemiste misy z kiełkami ziół. Szybko przytłacza nas ilość obiektów, ale zaczynają wciągać historie. Trzeba zobaczyć „Instant Stories” DMY Berlin i … dwie magiczne walizeczki (www.heyheyhey.nl). Nie uwierzycie, jak opowiadają o przedmiotach!
Zieleń jest drugim, choć cichszym bohaterem. Dobrze jest pamiętać Vendura choćby sprzed dwóch lat, żeby widzieć zmiany: wyższe brzozy, gęstszą trawę, większe papryki. Ściany pnączy na rusztowaniach przypominają budynek Strażnicy. Czy uda się go zazielenić to nie sprawa pieniędzy, tylko wyobraźni i wiary. W przyszłym roku, z klastrem dizajnu do Mediolanu warto zabrać burmistrza Cieszyna, niech sam zobaczy i uwierzy…

Dobry dzień w Dobrodzieniu

admin — Mon, 16 Apr 2012 09:14:55 +0000

Dobrodzień, to małe (choć z bogatą historią) miasteczko ukryte w lasach pomiędzy Opolem i Lublińcem. Dla znawców polskiego meblarstwa – siedziba firmy Kler. Dla obserwatorów polskiego designu – kolejne miejsce, które będzie warto odwiedzać. W Dobrotece prowincja odzyskuje godność. W pokoju tradycji pyszni się śląski BYFYJ odrestaurowany tak, że wzbudza pożądanie wszystkich oglądających. Kredens sąsiaduje z multimedialnym stołem, gdzie na osi czasu można zobaczyć lokalną historię. W Dobrodzieniu godność odzyskuje także rzemiosło, bez którego, jak słusznie mówi Rafał Desczyk, nie ma przemysłu i … designu. Na Wielkie Otwarcie przyjechał Bogdan Kosak, dowiózł otoczaki, które razem z koszami Magdy Godawy, obrusami AZE i misami Maćka Gąsienicy wypełniają przestrzeń “Local Art”. Dojechała Kasia Laskowska ze studentami: wystawa 10-lecia pracowni PEP-u najlepiej pokazuje korzyści współpracy młodych projektantów z producentami mebli. Zjawili się partnerzy firmy Kler z całej Polski. Spotykam Tadeusza i Witolda Więckowskich ze Sztuki Beskidzkiej, mamy więc okazję dogadać ich uczestnictwo w “Śląskiej Rzeczy”. Nie dojechał jedynie prof. Jerzy Smardzewski z Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu, współtwórca idei apartamentu przyszłości. Wszyscy jesteśmy pod wrażeniem jakości miejsca, dbałości o szczegóły wykonania (od toalet po projekt zieleni na zewnątrz), nowoczesności rozwiązań. Potwierdza się przekonanie, że uczestniczymy w symbolicznych narodzinach miejsca, które jak Zamek Cieszyn spina klamrą wczoraj, dziś i jutro. Cieszę się w Dobrodzieniu słysząc nowy głos biznesu. O wartościach, rodzinie i etyce mówi w końcu firma, której branża zazdrości rozwoju i wyników sprzedaży.